خط اشتراک دیجیتال

خط دیجیتال مشترک (دی.اس.ال) یا (DSL) از دسته فناوری‌هایی است که انتقال مخابراتی اطلاعات دیتا را به وسیله سیم‌های ارتباطی در یک شبکه تلفنی محلی فراهم می‌آورد.







DSL (خط اشتراک دیجیتال)

شاخه‌ای از تکنولوژی است که اطلاعات را از طریق شبکه کابلی تلفن محلی انتقال می‌دهد. DSL ابتدا برای یک حلقه ارتباطی دیجیتال شکل گرفت. در بازار یابی ارتباطات رادیویی اصطلاح DSL با معنی خط اشتراک دیجیتال نامتقارن (ADSL) قابل فهم و شناخته شده می‌باشد که متداول ترین شیوه استفاده از فناوری DSL می‌باشد. خدمات DSLاز طریق خط تلفن معمولی به طور همزمان با صدا قابل اجرا است. این امر به دلیل این است که فناوری DSL از فرکانس بالاتری نسبت به صوت استفاده می‌کند در نتیجه تداخلی بین اطلاعات دیجیتال و صوت به وجود نمی‌آید. سرعت انتقال داده‌ها با استفاده از پروتکل DSL به طور معمول از ۲۵۶ کیلو بیت بر ثانیه تا ۴۰ مگا بیت بر ثانیه بسته به نوع تکنولوژی DSL، شرایط خطوط تلفن و سطح خدمات سرویس دهنده می‌باشد. در ADSL توان انتقال داده‌ها در جهت معکوس یعنی ارسال کمتر از دانلود می‌باشد از این روADSL)خط اشتراک دیجیتال نامتقارن (نامید شده در خط اشتراک دیجیتال متقارن (SDSL) سرعت دانلود و آپلود (نرخ انتقال داده در جهت آپلود و دانلود) برابر است.







دمودولاتور

دمودولاتور در گیرنده سیگنال پیام را از روی سیگنال حامل پیاده می کنند، به این عمل دمودولاسیون یا آشکار سازی پیام می گویند . در این صورت کافی است طول آنتن به گونه ای باشد که بتواند سیگنال RF یا همان سیگنال حامل را دریافت کند . ضمناایستگاه‌های متفاوت می توانند حامل هایی با فرکانس مختلف داشته باشند تا پیامها تداخل نکنند.

وظیفه دمدلاتور در یک سیستم مخابراتی، تشخیص یکی از دو سیگنال ارسال شده در فرستنده است. درواقع وظیفه دمدلاتور، عکس وظیفه مدلاتور، تبدیل شکل موج سینوسی دریافتی به صفر و یک است. یعنی دمدلاتور باید فرکانس موج سینوسی را اندازه گرفته و متناسب با تعریف اولیه، صفر و یک منطقی را در خروجی آشکار نماید. باتغییر فرکانس موج سینوسی، سطح منطقی از یک به صفر و بالعکس تغییر می‌کند.








سوارسازی سایدباند تکی
در ارتباطات رادیویی، سوارسازی سایدباند تکی (به انگلیسی: single-sideband modulation) (با نماد اختصاری SSB) یک بهبودسازی برای مدولاسیون دامنه است که از توان ارسال و پهنای باند استفادهٔ مفیدتری می‌کند. مدولاسیون دامنه از پهنای باندی با مقدار دوبرابر باند پایه استفاده می‌کند. سوارسازی سایدباند تکی از این دوبرابر شدن پهنای باند و انرژی اتلاف شده جلوگیری می‌کند و به جای آن هزینه‌هایی مانند پیچیدگی دستگاه‌ها دربر دارد.







مخابرات طیف گسترده

مخابرات طیف گسترده (Spread Spectrum) روش مخابراتی می‌باشد. این روش توان سیگنال ارسالی را در یک طیف فرکانسی پخش می‌نماید. این روش باعث می‌شود آشکار سازی سیگنال کار پیچیده‌ای باشد. این روش مخابراتی در برابر تداخل و اختلال و همچنین نویز پذیری پایداری بالایی دارد.

مخابراتی طیف گسترده به دو روش ۱-ترتیب مستقیم (Direct Sequence)و ۲-پرش فرکانسی (Frequency Hopping) استفاده می‌شود. این روش مخابراتی اولین بار توسط یک آهنگ ساز آمریکایی ابداع شده‌است شیوه کار این سیستم مخابراتی به این صورت است که سیگنال پیام با یک سیگنال دیگر که دارای فرکانس بالاتری از سیگنال اصلی می‌باشد (PN Code سیگنال کد طیف گسترده) یای مانعةالجمع شده و بعد به سمت مدولاسیون (FM و AM)و آنتن ارسال می‌گردد. در سمت گیرنده نیز بعد از مدولاسیون با همان سیگنال کد طیف گسترده XOR می‌شود. مطابق جدول یای مانعةالجمع اگر ورودی همنام باشند خروجی ۱ خواهد بود و در نتیجه دوبار یای مانعةالجمع با یک سیگنال اثری در سیگنال ابتدایی نخواهد داشت و در نتیجه سیگنال پیام بازیابی می‌شود. برای این که پیام دچار مشکل نشود از کد منچستر استفاده می‌شود. این کد به این صورت می‌باشد که ۱‌ها با ۱ و ۰‌ها با -۱ نشان داده می‌شوند. اگر سیگنال پیام با سیگنال دیگری غیر از سیگنال کد کننده XOR شود فرکانس حاصل فرکانسی بالاتر از فرکانس هر دو سیگنال خواهد بود بنابر این با عبور خروجی سیستم فوق از یک فیلتر پایین گذر سیگنال پیام با کیفیت خیلی خوبی به دست می‌آید. اگر سیگنال کد کننده و دیکد کننده با همدیگر همزمان نباشند نتیجه فرکانس بالا خواهد بود که در فیلتر پایین گذر حذف شده و نتیجه‌ای نخواهد داشت بنابر این در سیستم‌های طیف گسترده همزمانی مساله مهمی می‌باشد و انتخاب کد طیف گسترده باید به گونه‌ای باشد که به همزمانی کمک نماید. با توجه به مهم بودن مساله همزمانی و رد سیگنال دریافتی در صورت غیر همزمان بودن مشکل ارسال چند مسیری (مسیرهای انعکاسی) در این سیستم مخابراتی به نحو مطلوبی حل شده و تاثیر آن بسیار کم خواهد بود. مدل سیگنال کد باید به صورتی باشد که دوره‌های متناوب داخلی آن کمترین هماهنگی را با یکدیگر داشته باشد تا در قسمت هم زمانی و رد سیگنال‌های مزاحم بهترین کارایی را داشته باشد.







مدولاسیون
مدولاسیون در مهندسی عبارت است از سوار کردن سیگنال اطلاعات (سیگنال باند پایه∗ یا پیام) بر روی سیگنال معمولاً فرکانس بالاتری (سیگنال حامل∗) به منظور افزایش برد سیگنال و بهره‌وری انتقال و استفاده بهتر از پهنای باند کانال. در مدولاسیون یکی از خواص سیگنال حامل (مثلاً دامنه، فرکانس، فاز یا ...) با توجه به تغییرات سیگنال پیام تغییر داده می‌شوند. به طور کلی فرایند گنجاندن سیگنال حاوی اطلاعات در سیگنالی دیگر را مدولاسیون می نامند.همچنین اخذ سیگنال حاوی اطلاعات دمدولاسیون نام دارد.






ضرورت مدولاسیون

از پهنای باند استفاده‌ای بهینه شود و هر پیام در کانال خاصی قرار گیرد.
مسافت انتقال پیام (که در فرکانس‌های پایین کم است.) افزوده شود.

اگر کانال مخابراتی شامل فضای آزاد باشد در این صورت برای انتشار و دریافت سیگنال آنتن‌هایی مورد نیاز است طول این آنتن‌ها متناسب با طول موج سیگنال فرستاده شده‌است. بسیاری از سیگنال‌های صوتی دارای مولفه فرکانسی ۱۰۰ هرتز یا پایین تر هستند. برای ارسال این سیگنال‌ها اگر سیگنال مستقیماً انتشار یابد به آنتن‌هایی با طول حدود ۳۰۰km نیاز است. اما اگر از مدولاسیون برای سوار کردن سیگنال بر روی یک فرکانس حامل مثلاً ۱۰۰Mhz استفاده کنیم در این صورت طول آنتن‌ها حدود یک متر خواهد بود.
انواع مدولاسیون

مدولاسیون انواع مختلفی دارد. همچنین مدولاسیون به انواع آنالوگ و دیجیتال هم تقسیم می‌شود. برای اشاره به مدولاسیون‌های دیجیتال بیشتر از اصطلاح کلیدزنی (Keying) استفاده می‌شود.

در مدولاسیون سیگنال فرکانس بالا (حامل) بر اساس سیگنال پیام تغییر داده می‌شود. سیگنال حامل خواص مختلفی دارد که می‌تواند بر اساس سیگنال پیام تغییر داده شوند و از این رو انواع مختلفی از مدولاسیون پدید می‌آید.

مدولاسیون دامنه (AM): سطح یا دامنهٔ سیگنال حامل بر اساس تغییرات سیگنال پیام تغییر داده می‌شود.
مدولاسیون فرکانس (FM): فرکانس سیگنال حامل بر اساس تغییرات سیگنال پیام تغییر داده می‌شود.
مدولاسیون فاز (PM): فاز سیگنال حامل بر اساس تغییرات سیگنال پیام تغییر داده می‌شود.
مدولاسیون تقسیم فرکانس عمود برهم(ofdm):پهنای باندبین چند زیرحامل که برهم عمودهستند تقسیم می شود.

روش های مدولاسیون علاوه بر آن که امکان گنجاندن اطلاعات را بر روی سیگنالی که انتشار موثرتری دارد را فراهم می کند، این امکان را نیز می دهد که چند سیگنال دارای طیف همپوشان از طریق یک کانال انتقال یابند، این مفهوم را مالتی پلکس گویند.








مدولاسیون دامنه
یک دسته ی بزرگ از روش های مدولاسیون بر ""مدولاسیون دامنه"" یا AM پایه گذاری شده اند.آ ام یا ای ام (AM)مخفف amplitude modulation (مدولاسیون دامنه)فرایند تغییر دامنه یک موج حامل (معمولا یک موج حامل بسامد رادیویی) طبق مشخصات سیگنال یا علامتی دیگر(مانند سیگنال‌های صوتی حاصل از صدای انسان یا وسایل موسیقی)و یکی از روش‌های ارسال خبر به وسیله امواج رادیویی است. در این نوع مدولاسیون سیگنالی را که قصد انتقالش را داریم دامنه ی سیگنال دیگری را تغییر می دهد. یک شکل بسیار متداول مدولاسیون دامنه مدولاسیون دامنه سینوسی است.






مدولاسیون دامنه

مدولاسیون دامنه روشی است که در ارتباطات الکترونیکی استفاده می شود.عموما برای عبور اطلاعات توسط موج حامل رادیویی است.AM با تغییر توان سیگنال عبوری در رابطه با اطلاعاتی که فرستاده می شود کار می کند.برای مثال تغییراتی که ممکن است در توان سیگنال برای تعیین اصوات برای تولید بلند گو یا شدت نور پیکسل های تلویزیون استفاده شود.مقایسه این با مدولاسیون فرکانس در فرکانسی است که تغییر می کند و مدولاسیون فاز در فازی است که تغییر می کند.در اواسط 1870،یک شکلی از مدولاسیون دامنه(ابتدا جریا ن های موج دار نامیده می شد)اولین روش برای تولید موفقیت آمیز کیفیت صوت از خطوط تلفن بود.شروع با reginald fessenden صوتی در 1906 یک روش اصلی بود که برای عبور رادیویی صوت استفاده شد و امروزه در بسیاری از ارتباطات استفاده می شود ،AM اغلب با ارجاع به باند انتشار محیط موج بکار برده می شود.






شکل های مدولاسیون دامنه

در ارتباطات رادیویی یک سیگنال رادیو فرکانسی موج پیوسته(موج حامل سینوسی)دامنه ای دارد که توسط شکل موج صوت قبل از عبور مدوله می شود.شکل موج صوت دامنه موج حامل را اصلاح می کند و شکل موج را تعیین می کند.در محدوده ی فرکانس،مدولاسیون دامنه سیگنالی با توان متمرکز شده در فرکانس حامل و دو باند مجاور تولید می کند.هر باند کناری در پهنای باند باهم برابر است و سیگنال را مدوله می کند و تصویر آینه ای یکدیگرند.مدولاسیون دامنه در دو باند کناری نتیجه می شود و حاملی وجود دارد که مدولاسیون دامنه باند کناری نامیده می شود(DSB-AM).مدولاسیون دامنه در استفاده توان نا کارآمد است.حداقل دو سوم توان در سیگنال حامل متمرکز شده است که اطلاعات مفید را دارا نیست(فراتر از واقعیت این سیگنال موجود است).برای افزایش راندمان عبوری،حامل ممکن است متوقف شود.این یک عبور حامل کاهش یافته را تولید می کند یا DSB سیگنال حامل متوقف شده دوبرابر باند کناری.یک سیگنال AM متوقف شده بازده توان سه برابر نسبت به AM دارد.حامل تنها به صورت جزئی متوقف شده باشد یک سیگنال حامل کاهش یافته دو برابر باند کناری نتیجه می شود.برای یک نوسانگر محلی،به طور نوعی حامل متوقف شده را به حالت اول باز می گرداند.به طوریکه سیگنال با یک آشکارساز دمدوله می شود. یک شکل ساده ی AM واغلب برای ارتباطات دیجیتال بکار برده می شود و کلید روشن-خاموش است.یک نوعی از کلید زنی ،شیفت دامنه ر اطلاعات دوتایی با حضور یا عدم حضور حامل ارائه شده است.این برای مدولاتورهای رادیویی یا عبور کدهای بیشتر استفاده می شود و عملکرد موج پیوسته نامیده می شود.







مدولاسیون فرکانس

اف‌ام نوعی از پخش رادیویی است.این حروف مخفف لغات (به انگلیسی: Frequency Modulation) به معنای مدولاسیون (محفظه‌بندی) بسامد هستند. اینها سیگنال‌هایی هستند که توسط ایستگاه‌هایی رادیویی ایجاد می‌شوند و نواحی مختلف پخش می‌شوند.

FM به مدولاسیون بسامد اشاره می‌کند که در امواج هوایی (رادیویی)VHF در هرجای دیگر جهان (به غیر از ژاپن در حوزه فرکانس‌های بین ۸۸ تا ۱۰۸ مگاهرتز استفاده می‌شود. ژاپن از باند ۷۶ تا ۹۰ مگاهرتز استفاده می‌کند. ایستگاههاD FM بیشتر در مناطق و کشورهای توسعه یافته از نظر اقتصادی مانند اروپا و ایالات متحده آمریکا مخصوصا بخاطر کیفیت صدای بهتر وپخش استریو در این فرمت بیشتر معمول ومورد استفاده هستند

رادیوی FM توسط ادوین اچ آرمسترانگ در سال ۱۹۳۰ به منظور جلوگیری از مشکل تداخل ثابت در رادیوی AM اختراع شد که در مقابل تداخل مصونیت داشت. درهمین زمان، کیفیت بهتر امکان قرار گرفتن فضای ایستگاههارا در فواصل بیشتری فراهم کرد. بجای ۱۰ کیلوهرتز فضا، فضای آنها ۲۰۰ کیلوهرتز، شد و تفاوت بین پایین‌ترین فرکانس کنونی FM در ایالات متحده، ۸۸٫۱ و پایین‌ترین مقدار بعدی ۸۸٫۳ مگاهرتز مگاهرتز شد. این مورد قبلا در تجهیزات صوتی در سال ۱۹۴۰ وجود نداشت، اما این فضا گذاری بین کانالی بیشتر که برای کاهش مشکل سیستمهای موجود AM استفاده شد..

در حقیقت ۲۰۰ کیلوهرتز به هم آئی یک سیگنال صوتی و نیاز نداشت، ۲۰ کیلوهرتز تا ۳۰ کیلوهرتز برای یک باند کم عرض و باریک FM کافی بود که فضای لازم برای کنار گذاشتن سیگنال ۷۵+/- کیلوهرتزی از فرکانس اختصاص داده شده بعلاوه باند محافظ ۵۰ کیلوهرتز برای حذف تداخل کانالهای نزدیک و مجاور هم را فراهم می‌کرد. پهنای باند عریض تر امکان پخش سیگنال صوتی با پهنای باند ۱۵ کیلوهرتز بعلاوه ۳۸ کیلوهرتز «حامل فرعی» فراهم می‌کرد، ودراین شرایط یک سیگنال ذخیره‌ای و کمکی از سیگنال اصلی منشعب می‌شود. ظرفیت اضافی استفاده نشده برای پخشهایی که عملکردهای مورد استفاده مانند موسیقی زمینه، برای موارد عمومی و همگانی، سیگنالهای GPS یا اطلاعات و دیتای بازار بورس و تجاری را ارسال می‌دارند، استفاده می‌شود.

مشکلات رادیوی AM در مورد تداخل هنگام شب به روشهای مختلفی معرفی و شناخته شده‌است. در زمانی که سیستم FM راه اندازی شد، فقط فرکانسهایی موجود که از حوزه طیف فرکانسهای رادیوی AM بیشتر بودند، استفاده می‌شدند. استفاده از این فرکانسها حتی با میزان قدرت برق بیشتر، فرکانسهای FM پایین تری تولید می‌کرد، که این عمل باعث می‌شد که بازار آن از بازار رادیوی AM محلی تر ومحدودتر باشد. حوزه دریافت سیگنالها در موقع شب مانند روزها بود و چون مشکلات تداخل بین ایستگاهها از بین نرفت، استفاده از آن خیلی کمتر شد.

اولین سرویس رادیوی FM در ایالات متحده، شبکه یانکی‌ها بود که در نیو انگلند واقع شده بود، لینکهای را ببینید. صنعت پخش در اوایل سال ۱۹۴۰ شروع شد ولی برخورد رضایت بخشی با صنعت پخش AM نداشت. برای استفاده از آن خرید گیرنده مخصوص آن لازم بود. فرکانسهایی که آن زمان استفاده می‌شدند: ۴۲ تا ۵۰ مگاهرتز حالا استفاده نمی‌شوند. عوض شدن به فرکانسهای فعلی، ۸۸ تا ۱۰۸ مگاهرتز، در اواخر جنگ جهانی دوم شروع شد و مانند ادامه ضعف‌ها و ایراداتی برمالکان و صاحبان رادیوی AM به عنوان نقطه ضعف‌ها بود که تا حالا ادامه داشته و مشکل بالقوه وجدی به حساب می‌آمد.

رادیوی FM در باند جدید بایستی از مرحله اول شروع به کار می‌کرد. به عنوان یک ریسک و مسئله حساس تجاری تا سال ۱۹۶۰ کمتر به عنوان مدیای صوتی قوی و نیرومند مورد استفاده قرار گرفت. بیشتر ایستگاههای موفق و معروف AM، یا صاحبان آنها برای پخش همان برنامه برروی ایستگاه FM مانند ایستگاه AM (پخش آزمایشی)اخذ مجوزهای FM ضروری شد. FCC این عمل را در سال ۱۹۷۰ محدود کرد. تا سال ۱۹۸۰، که تقریبا همه رادیوها شامل تیونرهای AMوFM (بدون هیچ الزام دولتی) بودند.، رادیوی FM یک مدیای دائمی و ضروری مخصوصا در شهرها شد. چون حوزه پوشش آن بزرگتر و بیشتر بود و رادیوی AM در محیط‌های روستایی و حومه شهرها به عنوان سیستم عمومی و همگانی باقی ماند.








فهرست خطاهای مودم

خطاهای مودم:

۶۰۰ . اگر سیستم در حال شماره گیری باشد و دوباره شماره گیری نمایید این خطا نمایش داده می‌شود .

۶۰۱ . راه‌انداز Port بی اعتبار می‌باشد .

۶۰۲ . Port هم اکنون باز می‌باشد برای بسته شدن آن باید کامپیوتر را مجدداً راه اندازی نمود.

۶۰۳ . بافر شماره گیری بیش از حد کوچک است .

۶۰۴ . اطلاعات نادرستی مشخص شده‌است .

۶۰۵ . نمی‌تواند اطلاعات Port را تعیین کند .

۶۰۶ . Port شناسایی نمی‌شود .

۶۰۷ . ثبت وقایع مربوط به مودم بی اعتبار می‌باشد .

۶۰۸ . راه انداز مودم نصب نشده‌است .

۶۰۹ . نوع راه انداز مودم شناسایی نشده‌است .

۶۱۰ . بافر ندارد .

۶۱۱ . اطلاعات مسیر یابی غیر قابل دسترس می‌باشد .

۶۱۲ . مسیر درست را نمی‌تواند پیدا نماید .

۶۱۳ . فشرده سازی بی اعتباری انتخاب شده‌است .

۶۱۴ . سرریزی بافر .

۶۱۵ . Port پیدا نشده‌است .

۶۱۶ . یک درخواست ناهمزمان در جریان می‌باشد .

۶۱۷ .Port یا دستگاه هم اکنون قطع می‌باشد .

۶۱۸ . Port باز نمی‌شود. ( وقتی رخ می‌دهد که یک برنامه از Port استفاده کند ).

۶۱۹ . Port قطع می‌باشد (وقتی رخ می‌دهد که یک برنامه از Port استفاده کند).

۶۲۰ . هیچ نقطه پایانی وجود ندارد .

۶۲۱ . نمی‌تواند فایل دفتر راهنمای تلفن را باز نماید .

۶۲۲ . فایل دفتر تلفن را نمی‌تواند بارگذاری نماید .

۶۲۳ . نمی‌تواند ورودی دفتر راهنمای تلفن را بیابد .

۶۲۴ . نمی‌توان روی فایل دفتر راهنمای تلفن نوشت .

۶۲۵ . اطلاعات بی اساسی در دفتر راهنمای تلفن مشاهده می‌شود .

۶۲۶ . رشته را نمی‌تواند بارگذاری کند .

۶۲۷ . کلید را نمی‌تواند بیابد .

۶۲۸ . Port قطع شد .

۶۲۹ . Port بوسیله دستگاه راه دور قطع می‌شود. (درست نبودن راه انداز مودم با برنامه ارتباطی).

۶۳۰ . Port به دلیل از کارافتادگی سخت‌افزار قطع می‌شود .

۶۳۱ . Port توسط کاربر قطع شد .

۶۳۲ . اندازه ساختار داده اشتباه می‌باشد .

۶۳۳ . Port هم اکنون مورد استفاده می‌باشد و برای Remote Access Dial-up پیکر بندی نشده‌است (راه انداز درستی بر روی مودم شناخته نشده‌است) .

۶۳۴ . نمی‌تواند کامپیوتر شما را روی شبکه راه دور ثبت نماید .

۶۳۵ . خطا مشخص نشده‌است .

۶۳۶ . دستگاه اشتباهی به Port بسته شده‌است .

۶۳۷ . رشته ( string ) نمی‌تواند تغییر یابد .

۶۳۸ . زمان درخواست به پایان رسیده‌است .

۶۳۹ . شبکه ناهمزمان قابل دسترس نیست .

۶۴۰ . خطای NetBIOS رخ داده‌است .

۶۴۱ . سرور نمی‌تواند منابع NetBIOS مورد نیاز برای پشتیبانی سرویس گیرنده را بدهد .

۶۴۲ . یکی از اسامی NetBIOS شما هم اکنون روی شبکه راه دور ثبت می‌گردد ، ( دو کامپیوتر می‌خواهند با یک اسم وارد شوند ) .

۶۴۳ .Dial-up adaptor در قسمت network ویندوز وجود ندارد .

۶۴۴ . شما popus پیغام شبکه را دریافت نخواهید کرد .

۶۴۵ . Authentication داخلی اشکال پیدا کرده‌است.

۶۴۶ . حساب در این موقع روز امکان log on وجود ندارد .

۶۴۷ . حساب قطع می‌باشد .

۶۴۸ . اعتبار password تمام شده‌است .

۶۴۹ . حساب اجازه Remote Access را ( دستیابی راه دور ) را ندارد . ( به نام و گذرواژه اجازه dial-up داده نشده‌است ) .

۶۵۰ . سرور Remote Access ( دستیابی راه دور ) پاسخ نمی‌دهد .

۶۵۱ . مودم شما ( یا سایر دستگاههای اتصال دهنده ) خطایی را گزارش کرده‌است . ( خطا از طرف مودم بوده‌است ) .

۶۵۲ . پاسخ نا مشخصی از دستگاه دریافت می‌گردد .

۶۵۳ . Macro (دستورالعمل کلان). ماکرو خواسته شده توسط راه انداز در لیست فایل .INF موجود نمی‌باشد .

۶۵۴ . یک فرمان یا یک پاسخ در قسمت .INF دستگاه به یک ماکرو نامشخص اشاره می‌نماید .

۶۵۵ . دستور العمل (پیغام) در قسمت فایل .INF دستگاه مشاهده نمی‌شود .

۶۵۶ . دستورالعمل (ماکرو) (default off) در فایل .INF دستگاه شامل یک دستور العمل نامشخص می‌باشد .

۶۵۷ . فایل .INF دستگاه نمی‌تواند باز شود .

۶۵۸ . اسم دستگاه در فایل .INF دستگاه یا در فایل .INI رسانه بیش از حد طولانی می‌باشد .

۶۵۹ . فایل .INI رسانه به نام ناشناخته یک دستگاه اشاره می‌نماید .

۶۶۰ . فایل .INI رسانه برای این فرمان پاسخی را ندارد .

۶۶۱ . فایل .INF دستگاه فرمان را از دست داده‌است .

۶۶۲ . تلاش برای قرار دادن یک ماکرو لیست نشده در قسمت فایل .INF صورت نگرفته‌است.

۶۶۳ . فایل .INI رسانه به نوع ناشناخته یک دستگاه اشاره می‌نماید .

۶۶۴ . نمی‌تواند به حافظه اختصاص دهد .

۶۶۵ . Port برای Remote Access (دستیابی راه دور) پیکر بندی نشده‌است.

۶۶۶ . مودم شما (یاسایر دستگاههای اتصال دهنده) در حال حاضر کار نمی‌کنند .

۶۶۷ . فایل .INI رسانه را نمی‌تواند بخواند .

۶۶۸ . اتصال از بین رفته‌است .

۶۶۹ . پارامتر به کار برده شده در فایل .INI رسانه بی اعتبار می‌باشد .

۶۷۰ . نمی‌تواند نام بخش را از روی فایل .INI رسانه بخواند .

۶۷۱ . نمی‌تواند نوع دستگاه را از روی فایل .INI رسانه بخواند .

۶۷۲ . نمی‌تواند نام دستگاه را از روی فایل .INI رسانه بخواند .

۶۷۳ . نمی‌تواند کاربر را از روی فایل .INI رسانه بخواند .

۶۷۴ . نمی‌تواند بیشترین حد اتصال BPS را از روی فایل .INI رسانه بخواند .

۶۷۵ . نمی‌تواند بیشترین حد BPS حامل را از روی فایل .INI رسانه بخواند .

۶۷۶ . خط اشغال می‌باشد .

۶۷۷ . شخص به جای مودم پاسخ می‌دهد .

۶۷۸ . پاسخی وجود ندارد .

۶۷۹ . نمی‌تواند عامل را پیدا نماید .

۶۸۰ . خط تلفن وصل نیست .

۶۸۱ . یک خطای کلی توسط دستگاه گزارش می‌شود .

۶۸۲ . Writing section name دچار مشکل می‌باشد .

۶۸۳ . Writing device type با مشکل روبرو شده‌است .

۶۸۴writing device name .۶۸۴ با مشکل روبرو می‌باشد .

۶۸۵ . Writing maxconnectbps مشکل دارد .

۶۸۶ . Writing maxcarrierBPS دچار مشکل می‌باشد .

۶۸۷ . Writing usage با مشکل مواجه‌است .

۶۸۸ . Writing default off دچار مشکل می‌باشد .

۶۸۹ . Reading default off با مشکل مواجه‌است .

۶۹۰ . فایل INI خالی ست .

۶۹۱ . دسترسی صورت نمی‌پذیرد زیرا نام و گذرواژه روی دامین بی اعتبار می‌باشد

۶۹۲ . سخت‌افزار در درگاه یا دستگاه متصل شده از کار افتاده‌است .

۶۹۳ . Binary macro با مشکل مواجه می‌باشد .

۶۹۴ . خطای DCB یافت نشد .

۶۹۵ . ماشین‌های گفتگو آماده نیستند .

۶۹۶ . راه اندازی ماشین‌های گفتگو با مشکل روبرو می‌باشد .

۶۹۷ . Partial response looping با مشکل روبرو می‌باشد .

۶۹۸ . پاسخ نام کلیدی در فایل INF . دستگاه، در فرمت مورد نظر نمی‌باشد .

۶۹۹ . پاسخ دستگاه باعث سر ریزی بافر شده‌است .

۷۰۰ . فرمان متصل به فایل INF . دستگاه بیش از حد طولانی می‌باشد .

۷۰۱ . دستگاه به یک میزان BPS پشتیبانی نشده توسط گرداننده com تغییر می‌یابد .

۷۰۲ . پاسخ دستگاه دریافت می‌گردد زمانی که هیچکس انتظار ندارد .

۷۰۳ . در فعالیت کنونی مشکلی ایجاد شده‌است .

۷۰۴ . شماره اشتباه callback .

۷۰۵ . مشکل invalid auth state .

۷۰۶ . Invalid auth state دچار مشکل می‌باشد .

۷۰۷ . علامت خطایاب . x. ۲۵

۷۰۸ . اعتبار حساب تمام شده‌است .

۷۰۹ . تغییر پسورد روی دامین با مشکل روبرو می‌باشد .

۷۱۰ . در زمان ارتباط با مودم شما خطاهای سری یش از حد اشباع شده مشاهده می‌گردد.

۷۱۱ . Rasman initialization صورت نمی‌گیرد گزارش عملکرد را چک کنید

۷۱۲ . درگاه Biplex در حال اجرا می‌باشد . چند ثانیه منتظر شوید و مجدداً شماره بگیرید .

۷۱۳ . مسیرهای ISDN فعال در خط اصلی قطع می‌باشد .

۷۱۴ . کانال‌های ISDN کافی برای ایجاد تماس تلفنی در دسترس نمی‌باشند .

۷۱۵ . به دلیل کیفیت ضعیف خط تلفن خطاهای فراوانی رخ می‌دهد .

۷۱۶ . پیکر بندی remote access IP غیر قابل استفاده می‌باشد .

۷۱۷ . آدرسهای IP در static pool remote access IP وجود ندارد .

۷۱۸ . مهلت بر قراری تماس PPP پایان پذیرفته‌است .

۷۱۹ . PPP توسط دستگاه راه دور پایان می‌یابد .

۷۲۰ . پروتکل‌های کنترلppp پیکر بندی نشده‌اند .

۷۲۱ . همتای PPP پاسخ نمی‌دهد .

۷۲۲ . بسته PPPبی اعتبار می‌باشد .

۷۲۳ . شماره تلفن از جمله پیشوند و پسوند بیش از حد طولاً نی می‌باشد .

۷۲۴ . پروتکل IPXنمی‌تواند بر روی درگاه dial –out نماید زیرا کامپیوتر یک مسیر گردان IPX می‌باشد .

۷۲۵ . IPX نمی‌تواند روی port (درگاه) dial – in شود زیرا مسیر گردان IPX نصب نشده‌است .

۷۲۶ . پروتکل IPX نمی‌تواند برای dial – out، روی بیش از یک درگاه در یک زمان استفاده شود .

۷۲۷ . نمی‌توان به فایل TCPCFG . DLL دست یافت .

۷۲۸ . نمی‌تواند آداپتور IP متصل به remote access را پیدا کند .

۷۲۹ . SLIP استفاده نمی‌شود مگر اینکه پروتکل IP نصب شود .

۷۳۰ . ثبت کامپیوتر کامل نمی‌باشد .

۷۳۱ . پروتکل پیکر بندی نمی‌شود .

۷۳۲ . توافق بین PPP صورت نگرفته‌است .

۷۳۳ . پروتکل کنترل PPP برای پروتکل این شبکه، در سرور موجود نمی‌باشد .

۷۳۴ . پروتکل کنترل لینک PPP خاتمه یافته‌است .

۷۳۵ . آدرس مورد نیاز توسط سرور رد می‌شود .

۷۳۶ . کامپیوتر راه دور پروتکل کنترل را متوقف می‌نماید .

۷۳۷ . نقطه برگشت ( LOOPBACK DETECTED ) شناسایی شد .

۷۳۸ . سرور آدرس را مشخص نمی‌کند .

۷۳۹ . سرور راه دور نمی‌تواند از پسورد ENCRYPTED ویندوز NT استفاده نماید.

۷۴۰ . دستگاه‌های TAPI که برای remote access پیکر بندی می‌گردند به طور صحیح نصب و آماده نشده‌اند .

۷۴۱ . کامپیوتر محلی از encryption پشتیبانی نمی‌نماید .

۷۴۲ . سرور راه دور از encryption پشتیبانی نمی‌نماید .

۷۴۳ . سرور راه دور به encryption نیاز دارد .

۷۴۴ . نمی‌تواند شماره شبکه IPX را استفاده نماید که توسط سرور راه دور در نظر گرفته شده‌است گزارش وقایع را باز بینی نمایید .

۷۴۵ . یک فایل مهم و ضروری آسیب دیده‌است . Dial – up networking را مجدداً نصب نمایید .

۷۵۱ . شماره callback شامل یک کاراکتر بی اعتبار می‌باشد . کاراکترهای زیر فقط مجاز دانسته می‌شوند : Space, T, P, W, (,), - , @. ۰تا۹ .

۷۵۲ . در زمان پر دازش script یک خطای نحوی صورت می‌گیرد .

۷۵۳ . اتصال نمی‌تواند قطع شود زیرا توسط مسیر گردان چند پروتکلی ایجاد شده‌است .

۷۵۴ . سیستم قادر به یافتن bundle چند انصالی نمی‌باشد .

۷۵۵ . سیستم قادر به اجرای شماره گیری خودکار نمی‌باشد زیرا این ورودی یک شماره گیر عادی را دارد .

۷۵۶ . این اتصال هم اکنون در شماره گیری می‌باشد .

۷۵۷ . خدمات دستیابی راه دور خود به خود آغاز نمی‌شوند اطلا عات بیشتری در گزارش وقایع در اختیار شما قرار می‌گیرد .

۷۵۸ . اشتراک اتصال اینترنت هم اکنون روی این اتصال میسر می‌گردد .

۷۶۰ . در زمان فراهم آوری امکانات مسیر یابی، این خطا رخ می‌دهد .

۷۶۱ . در زمان فراهم شدن اشتراک اتصال اینترنت برای این اتصال این خطا ایجاد می‌گردد.

۷۶۳ . اشتراک اتصال اینترنت فعال نمی‌باشد . دو اتصال LAN و یا بیشتر به علاوه اتصالی که با این LANها مشترک شده‌است وجود دارد .

۷۶۴ . دستگاه کارت خوان smartcard نصب نیست .

۷۶۵ . اشتراک اتصال اینترنت میسر نمی‌باشد . اتصال LAN با آدرس IP در حال حاضر پیکر بندی می‌شود که برای آدرس گذاری اتوماتیک IP مورد نیاز می‌باشد .

۷۶۶ . سیستم نمی‌تواند هیچ گواهی ای را بیابد .

۷۶۷ . اشتراک اتصال اینترنت میسر نمی‌گردد اتصال LAN بر روی شبکه شخصی انتخاب می‌گردد که بیش از یک آدرس IP را پیکر بندی کرده‌است . اتصال LANرا با یک آدرسIP مجزا، مجدداً پیکر بندی نمایید قبل از اینکه اشتراک اتصال اینترنت صورت گیرد .

۷۶۸ . به دلیل رمز دار نکردن داده‌ها اتصال صورت نمی‌پذیرد .

۷۶۹ . مقصد مشخصی قابل دست یابی نمی‌باشد .

۷۷۰ . دستگاه راه دور تلا ش برای ایجاد اتصال را نمی‌پذیرد .

۷۷۱ . اقدامات اتصال صورت نمی‌گیرد زیرا شبکه اشغال می‌باشد .

۷۷۲ . سخت‌افزار شبکه کامپیوتر راه دور با نوع تلفن مورد نیاز سازگاری ندارد .

۷۷۳ . امکان ایجاد اتصال موثر نمی‌باشد زیرا شماره مقصد تغییر کرده‌است .

۷۷۴ . به دلیل از کار افتارگی موقت، اتصال صورت نمی‌گیرد .

۷۷۵ . مکالمه تلفنی توسط کامپیوتر راه دور متوقف شد .

۷۷۶ .مکالمه تلفنی نمی‌تواند وصل گردد زیرا مقصد خواسته‌است که ویژگی را حفظ نماید .

۷۷۷ . اتصال صورت نمی‌گیرد زیرا مودم ( یا سایر وسایل ارتباط دهنده ) روی کامپیوتر راه دور دچار مشکل می‌باشند .

۷۷۸ . تایید هویت سرور غیر ممکن می‌باشد .

۷۷۹ . برای بر قراری dial – out این اتصال باید از smartcard استفاده نمایید .

۷۸۰ . عمل انجام شده برای این اتصال بی اعتبار می‌باشد .

۷۸۱ . تلاش برای رمز گذاری (encryption) صورت نمی‌گیرد زیرا گواهی معتبری یافت نمی‌گردد .

۷۸۲ . ترجمه آدرس شبکه (NAT) در حال حاضر به عنوان یک پروتکل مسیر یابی نصب می‌گردد و باید قبل از اینکه اشتراک اتصال اینترنت فراهم گردد حذف شود .

۷۸۳ . اشتراک اتصال اینترنت میسر نمی‌باشد . اتصال LAN که به عنوان شبکه شخصی انتخاب می‌گردد یا فراهم نمی‌شود و یا از شبکه قطع می‌باشد . لطفاً قبل از فراهم شدن اشتراک اتصال اینترنت از اتصال آداپتور LAN مطمئن شوید .

۷۸۴ . در حالی که این اتصال را در زمان log on استفاده می‌کنید شما نمی‌توانید شماره بگیرید زیرا این اتصال برای استفاده از نام کاربری پیکر بندی شده‌است که متفاوت از نام کاربر روی smartcard می‌باشد . چنانچه بخواهید آنرا در زمان log on استفاده نمایید باید برای استفاده از (username) روی کارت smart آنرا پیکربندی کنید .

۷۸۵ . در صورت استفاده از این اتصال در زمان log on شما نمی‌توانید شماره گیری نمایید زیرا برای استفاده از یک smartcard پیکر بندی نشده‌است . چنانچه بخواهید آنرا در زمان log on به کار ببرید باید امکانات این اتصال را تصحیح و آماده نمایید به طوری که smartcard استفاده نماید .

۷۸۶ . مبادرت به اتصال L۲TP صورت نمی‌پذیرد زیرا هیچ گواهینامه معتبری برای تصدیق (authentication) امنیت روی کامپیوتر شما وجود ندارد .

۷۸۷ . اتصال L۲TP غیر ممکن است زیرا لایه امنیتی نمی‌تواند کامپیوتر راه دور را authentication نماید .

۷۸۸ . تلاش برای ایجاد اتصال L۲TP بی نتیجه می‌باشد زیرا لایه امنیتی نمی‌تواند پارامترهای سازگار با کامپیوتر راه دور را فراهم نماید .

۷۸۹ . تلاش برای اتصال L۲TP فراهم نمی‌گردد زیرا لایه امنیتی با یک خطای پردازشی در طول سازگاری با کامپیوتر راه دور مواجه‌است .

۷۹۰ . تلاش برای اتصال L۲TP صورت نمی‌گیرد زیرا تایید گواهینامه بر روی کامپیوتر راه دور میسر نمی‌باشد .

۷۹۱ . اتصال L۲TP میسر نمی‌باشد زیرا خط مشی امنیتی (security policy) برای اتصال یافت نمی‌شود .

۷۹۲ . اتصال L۲TP صورت نمی‌گیرد زیرا زمان توافق امنیتی به پایان رسیده‌است .

۷۹۳ . اتصال L۲TP میسر نمی‌گردد زیرا این خطا رخ می‌دهد در حالی که در مورد امنیت به توافق می‌رسند .

۷۹۴ . ویژگی RADIUS ا ین کاربر PPP نمی‌باشد .

۷۹۵ . ویژگی RADIUS نوع تونلی برای این کاربر، نادرست می‌باشد .

۷۹۶ . ویژگی RADIUS نوع خدمات برای این کار نه قالب بندی می‌شود و نه callback قالب بندی می‌شود .

۷۹۷ . مودم پیدا نشد .

۷۹۸ . گواهینامه‌ای شناسایی نمی‌شود که بتواند پروتکل قابل ارائه استفاده شود .

۷۹۹ . اشتراک اتصال اینترنت میسر نمی‌گردد زیرا دو IP شبیه به هم در شبکه وجود دارد . ICها به میزبانی نیازمند می‌باشند که برای استفاده از ۱۹۲ ، ۱۶۸ ، ۰ ، ۱ پیکر بندی شده‌است . مطمئن شوید که هیچ سرویس گیرنده دیگری برای استفاده از ۱۹۲ ، ۱۶۸ ، ۰ ، ۱ پیکر بندی نشده‌است .

۸۰۰ . قادر به ایجاد اتصال VPN نمی‌باشد . سرویس دهنده VPN در دسترس نمی‌باشد و یا ممکن است پارامترهای امنیتی برای اتصال به درستی پیکربندی نشده باشند .









شبکه رایانه‌ای
یک شبکه رایانه‌ای (به انگلیسی: Computer Network)، که اغلب به طور خلاصه به آن شبکه گفته می‌شود، گروهی از رایانه‌ها و دستگاه‌هایی می‌باشد که توسط کانال‌های ارتباطی به هم متصل شده‌اند. شبکه رایانه‌ای باعث تسهیل ارتباطات میان کاربران شده و اجازه می‌دهد کاربران منابع خود را به اشتراک بگذارند.






معرفی

یک شبکه رایانه‌ای اجازه به اشتراک گذاری منابع و اطلاعات را میان دستگاه‌های متصل شده به هم، می‌دهد. در دهه ۶۰ میلادی، آژانس پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته (ARPA)، بودجه‌ای را به منظور طراحی شبکه آژانس پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته (ARPANET) برای وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا اختصاص داد. این اولین شبکه رایانه‌ای در جهان بود. توسعه شبکه از سال ۱۹۶۹ و براساس طرح‌های توسعه یافته دهه ۶۰ آغاز شد.
10:06 am

حسین بن علی

حسین بن علی بن ابی‌طالب (۳ شعبان ۴ هجری قمری در مدینه — ۱۰ محرم ۶۱ در کربلا) امام سوم شیعیان است. او با کنیه‌اش ابوعبدالله نیز شناخته می‌شود. او فرزند علی بن ابی طالب و فاطمه و نوهٔ محمد بن عبدالله، پیامبر اسلام است. سجاد، چهارمین امام شیعیان فرزند وی است. او در روز عاشورا در نبرد کربلا کشته شد و به همین دلیل شیعیان او را سیدالشهداء می‌نامند. اکثر مسلمانان حسین را به علت نوهٔ محمد بودن و این عقیده که وی خود را در راه حق قربانی کرده، گرامی می شمارند.





حسین هفت سال اول عمرش را با محمد پدربزرگش گذراند. روایاتی از علاقه محمد نسبت به وی و برادرش حسن مجتبی نقل شده‌است؛ مانند: «حسن و حسین سید جوانان اهل بهشت اند». مهمترین واقعه دوران کودکی حسین رویداد مباهله و اینکه این دو نفر مصداق کلمه «ابناءَنا» در آیه مباهله گردیدند است. در جوانی، در فتح طبرستان و دفاع از خانهٔ عثمان شرکت داشت. در دوران خلافت علی، حسین در رکاب پدرش بود و در جنگ‌های او شرکت داشت. حسین جزو کسانی از پیروان علی بود که معاویه علی و آنان را در ملاء عام لعنت می‌کرد. در دوران برادرش حسن، به پیمان صلح او با معاویه پایبند ماند و اقدامی علیه وی انجام نداد. در زمان حکومت معاویه دو عمل مهم از او در منابع تاریخی ثبت شده‌است: یکی هنگامی که در مقابل چندی از بزرگان بنی امیه در مورد حق مالکیت خود بر یک سری زمین‌ها ایستاد و دیگر آنکه از تقاضای معاویه برای پذیرش یزید بعنوان ولیعهد معاویه با این دیدگاه که تعیین ولیعهد بدعتی است در اسلام سرباز زد.

بلافاصله پس از مرگ معاویه در سال ۶۰ هجری به فرمان یزید حاکم مدینه حسین را به قصر حکومتی فرا خواند تا آنان را مجبور به بیعت با یزید کند. اما حسین با یزید بیعت نکرد و به همراه خانواده‌اش به مکه گریخت و چهار ماه در آنجا ماند. اهالی کوفه که اکثراً شیعه بودند از مرگ معاویه خوشحال شده و به حسین نامه نوشتند و گفتند که دیگر حکومت بنی‌امیه را تحمل نخواهند کرد. حسین نیز صلاح را آن دید که پسرعمویش مسلم بن عقیل را به آنجا فرستاده تا شرایط آنجا را بررسی کند. مردم کوفه به سرعت با مسلم بیعت نموده و حتی مسلم به منبر مسجد کوفه رفت و در آنجا مردم را مدیریت نمود. این ناآرامی‌ها به یزید گزارش داده شد و او عبیدالله بن زیاد را حاکم کوفه کرد و به او فرمان داد تا سریعاً به کوفه رفته و آشوب‌ها را بخواباند. عبیدالله بن زیاد اقدامات شدیدی در برخورد با هواداران حسین انجام داد که آنان را وحشت زده کرد و مسلم را، در حالی که نامه‌ای خوشبینانه از بیعت کوفیان به حسین فرستاده بود، گردن زد. حسین که از وقایع کوفه خبر نداشت، برخلاف اصرارهای دوستانش در تاریخ ۸ یا ۱۰ ذی الحجه ۶۰ آماده عزیمت به سمت کوفه گردید.

عبیدالله بن زیاد سربازانش را در جای جای مسیر حجاز تا کوفه گماشته بود و به هیچ کس اجازه نمی‌داد که از محدوده قلمروهای مسدود شده خارج شود یا به قلمرویی دیگر وارد گردد. حسین در میانه راه دریافت که قاصدش که به کوفه فرستاده شده بود کشته شده‌است و از یارانش خواست که اگر خواستند می‌توانند از کاروان جدا شوند اما کسانی که از حجاز با وی بودند وی را ترک نکردند. در میانهٔ راه، سوارانی به سرکردگی حر بن یزید ریاحی کاروان را متوقف نمود؛ او فرمان داشت که حسین و همراهانش را بدون جنگ پیش ابن زیاد ببرد اما حسین پیشنهاد حر را نپذیرفت و در منطقه‌ای به نام کربلا از توابع نینوا خیمه زد. در روز سوم ماه محرم، لشکری ۴۰۰۰ نفری به سرکردگی عمر بن سعد بن ابی وقاص به منطقه وارد شد. عمر بن سعد به عنوان فرزند یکی از صحابیون محمد، تمایلی به جنگیدن با حسین نداشت اما عبیدالله به او وعدهٔ حکومت ری را داد لذا عمر از او اطاعت کرد و از ترس توبیخ و تنبیه ابن زیاد پیشنهاد صلح حسین را نپذیرفت؛ اگرچه در مورد پیشنهاد صلح از طرف حسین در منابع اولیه اختلاف وجود دارد.

صبح روز دهم محرم، حسین لشکریانش را که ۳۰ اسب سوار و ۴۲ پیاده بودند را آماده کرد. حسین سوار بر اسب خطابه‌ای را به لشکریان ابن سعد ایراد کرد و مقامش را برای آنان شرح داد. اما دوباره به وی گفته شد که اول از همه باید تسلیم یزید گردد و حسین در پاسخ گفت که هیچگاه خودش را همانند یک برده تسلیم نمی‌کند. جنگ شروع شد در یک حمله، سپاهیان ابن زیاد، خیمه‌های حسین را آتش زدند.. بعد از ظهر، سپاهیان حسین، به شدت تحت محاصره قرار گرفتند. سربازان حسین پیش رویش کشته می‌شدند و کشتار هاشمیان که تا به حال راهشان برای ترک میدان جنگ باز بود نیز شروع گردید. از یاران حسین، ۳ یا ۴ تن بیشتر نمانده بودند که حسین به سپاهیان ابن زیاد حمله برد. حسین شجاعانه می‌جنگید و یعقوبی و چند منبع شیعی دیگر می‌گویند که دهها تن را کشت. سرانجام حسین از ناحیه سر و بازو آسیب دیده و بر صورت به زمین افتاد و سنان بن انس نخعی بعد از اینکه ضربتی دیگر به حسین زد، سر وی را از بدن جدا نمود. نبرد به پایان رسید و سربازان ابن زیاد رو به غارت آوردند. بعد از اینکه ابن سعد محل جنگ را ترک کرد، اسدیان روستای القاظریه بدن حسین را به همراه دیگر کشتگان، در همان محل وقوع کشتار دفن نمودند. سر حسین به همراه سر دیگر هاشمیان به کوفه و دمشق برده شد.

شیعیان در سالگرد واقعهٔ کربلا مراسم سوگواری بر‌گزار می‌کنند اما تاثیر واقعهٔ کربلا بر وجدان و ضمیر دینی مسلمانان بسیار عمیق و فراتر از یادبود آن توسط شیعیان بوده است. مسلماً حسین تنها یک شورشی خودسر نبود که جان خود و خانواده‌اش را به خاطر آرزوهای شخصی فدا کند؛ او کسی بود که از شکستن پیمان صلح با معاویه سرباز زد ولی حاضر به بیعت با یزید به دلیل تعارض با پیمان‌شان نشد. او همانند پدرش قاطعانه معتقد بود که اهل‌بیت از جانب خدا برای حکومت بر امت محمد انتخاب شده‌اند و با رسیدن نامه‌های کوفیان، بر خلاف توصیهٔ دوست‌دارانش، احساس وظیفه برای رهبری کرد. در درازمدت، کشتار وحشیانه در کربلا مثالی برای وحشیگری امویان شد و الهام‌بخش حرکت‌های بعدی شیعیان شد.




کنیه و القاب
کنیه حسین در تمام منابع ابوعبدالله آمده اما در نزد خواص لقب ابوعلی را نیز داشته است. حسین بسیاری القاب دارد که با القاب حسن یکی است. حسین القاب خاصی مانند زکی، طیب، وفیّ، سید، مبارک، نافع، الدلیل علی ذات‌اللّه، رشید، و التابع لمرضاةاللّه داشته است. ابن طلحه مشهورترین لقب حسین را زکی و مهمترین آنان را سید شباب أهل‌الجنه می داند. در برخی احادیث منسوب به امامان شیعه، حسین با لقب شهید یا سیدالشهداء یاد می شده است. در برخی متون ادبی و تاریخی قرن چهارم هجری و پس از آن، با وجود اینکه وی خلافتی نداشته است، از وی با لقب امیرالمؤمنین یاد می‌گردد.
منابع برای تاریخ نگاری قیام حسین و سرنوشت وی

به غیر از نسخه خطی از کتاب ابومخنف که در برلین نگهداری می‌شود و لارا وسیا وگلییری آن را تماماً معتبر نمی‌داند، مهمترین منابع در این زمینه، طبری و بلاذری هستند. روایات طبری در این زمینه به سه دسته تقسیم می‌شوند:

روایاتی که در کتاب ابومخنف (مرگ ۱۵۷ هجری/ ۷۷۴ میلادی) و از شاهدان عینی واقعه نقل شده‌اند.
روایات متعددی که هشام بن محمد کلبی نقل شده که اکثراً از ابومخنف (استادش) نقل شده‌اند.
روایاتی دیگر از محدثان دیگر که اکثر اطلاع مهمی به دست نمی‌دهند.

بلاذری همان منابع طبری را به کار گرفته اما آنها را خلاصه کرده و آن روایت‌ها را بزرگنمایی می‌داند و علاوه بر آنان روایت‌های دیگری نیز دارد. لارا وسیا وگلییری بر این باور است که تاریخ نگاران دیگر مانند دینوری، یعقوبی، ابن عبد ربیحه و غیره، اطلاع خاص دیگری به ما نمی‌دهند چون روایت هایشان را از ابو مخنف گرفته‌اند. شیعیان این آثار که مولفانشان گرایش‌های شیعی دارند را معتبر می‌دانند که بیشتر این روایت‌ها از روایت‌های شیخ مفید سرچشمه گرفته‌اند. برخی دیگر از این آثار به نقد روایت‌های ساختگی می‌پردازند. در قرن ۷ هجری/ ۱۳ میلادی، روایت‌های ساختگی و رمانتیک اضافه شد (مانند نبردهای تک نفره حسین که دهها نفر را می‌کشد و مانند شیری از خود دفاع می‌کند و افسانه‌های دیگر). این اغراق‌ها و روایت‌های ساختگی توسط ابن کثیر مورد نکوهش تندی قرار گرفت.




دوران کودکی

محمد حائری می‌نویسد سال تولد حسین را سال ۳، ۴ یا ۵ هجری، روز تولدش را اکثراً ۳ شعبان، آخر ربیع‌الاول، اوایل شعبان، ۵ شعبان و زمانش را غروب پنج شنبه ذکر کرده‌اند. فاصله زمانی تولد حسن و حسین را ۶ ماه و ۱۰ روز، ۱۰ ماه و ۲۲ روز یا یک سال و دو ماه نوشته‌اند. اما مادلونگ معتقد است بنا به اکثر روایات، حسین در ۵ شعبان ۴ هجری/۱۰ ژانویه ۶۲۶ میلادی متولد شد. روایاتی هم وجود دارند که تاریخ تولدش را در جمادی‌الاول ۶ هجری/اوایل اکتبر ۶۲۷ میلادی ذکر می‌کنند.

در هنگام تولد حسین، محمد همان آدابی که برای تولد حسن انجام داده بود مانند اذان گفتن و عقیقه کردن را برای وی انجام داد و وی را برای شیر دادن نیز ام فضل همسر عباس بن عبدالمطلب فرستاد و ام فضل به حسین و فرزند خودش قثم بن عباس شیر می‌داد و بدین سان حسین برادر رضاعی قثم گردید. اما کلینی روایتی دارد که می‌گوید حسین تنها از مادرش فاطمه شیر خورد. محمد، این نوه اش را به نام پسر دوم هارون، شبیر، حسین نام نهاد. بنا به برخی روایات، علی دوست داشت نام کودک را حرب بگذارد اما وقتی دید محمد چنین نامی بر او گذاشته، از این نام منصرف گردید. روایات دیگر حاکی است که حسین در ابتدا به نام عمویش جعفر طیار که در آن زمان هنوز در حبشه زندگی می‌کرد، جعفر نامیده شد اما محمد نام او را حسین نهاد. اما روایات شیعی مدعی هستند که نام حسین از همان ابتدا بر کودک نهاده شد و به فرمان الهی صورت پذیرفت. در روایات آمده که نام حسن و حسین، نامهایی بهشتی بوده و پیش از اسلام بر کسی نهاده نشده است.

حسین ۷ سال اول عمرش را با محمد پدربزرگش گذراند. محمد، پیامبر مسلمانان و پدربزرگ او، در همان سالهای کودکی حسین درگذشت بنابراین حسین خاطره چندانی از وی نداشت. روایاتی از علاقه محمد نسبت به وی و برادرش حسن مجتبی نقل شده‌است. مانند «هر کس آنها را دوست داشته باشد مرا دوست دارد و هر کس از آنها متنفر باشد از من منتفر است» یا «حسن و حسین سید جوانان اهل بهشت اند». حدیث دوم از دیدگاه شیعه اهمیت زیادی دارد و به اعتقاد آن گواهی بر حقانیت حسن و حسین بر امامت است. محمد دو نوه‌اش را بر زانوان، بازوها قرار می‌داد و حتی در حال نماز و سجده اجازه می‌داد بر پشتش قرار گیرند. محمدحسن و حسین را در آغوش می‌گرفت و در همان وضعیت با مردم سخن می‌کرد. حسن به عنوان نوه بزرگتر به نظر می‌رسد که بیشتر مورد توجه محمد بوده‌است و بیشتر از حسین، از محمد خاطره داشته‌است. حسن و حسین شبیه به محمد بودند اما حسن شباهت بیشتری داشته اشت. مهمترین واقعه دوران کودکی حسن و حسین رویداد مباهله و اینکه این دو نفر مصداق کلمه «ابناءَنا» در آیه مباهله گردیدند می‌باشد.




دوران خلافت عمر و عثمان

بر طبق روایتی، حسین زمانی که عمر خلیفهٔ دوم بر منبر محمد نشسته بود و در حال سخنرانی بود به دلیل نشستن بر منبر محمد اعتراض کرد و عمر نیز خطبه خود را نیمه کاره رها کرد و از منبر فرود آمد. همچنین عمر سهم حسن و حسین از بیت المال را به سبب نزدیکی با محمد، همانند سهم علی و اهل بدر معین کرده بود. بگفته برخی منابع تاریخی، حسن و حسین در سال ۲۹ هجری در فتح طبرستان شرکت داشتند.

حسین در زمان خلافت عثمان در قضیه تبعید ابوذر، به همراه علی و حسن وی را بدرقه نمود. مادلونگ در دانشنامه ایرانیکا می‌نویسد در هنگام محاصره عثمان، حسن به همراه فرزندان صحابیون محمد به دفاع از خانه عثمان پرداخت، عثمان از علی خواست که به دیگر محافظان بپیوندد و علی در پاسخ حسین را فرستاد. عثمان به حسین گفت که آیا می‌تواند در مقابل شورشیان از خود دفاع کند. حسین با شنیدن این سخن برآشفت و عثمان او را از آنجا به بیرون فرستاد. همچنین مروان نیز گفت که علی مردم را بر ضد عثمان تحریک می‌کند و حال پسرانش را برای دفاع از عثمان می‌فرستد. محمد عمادی حائری می‌نویسد حسین یا حسن بر طبق روایات در قضیه دفاع از عثمان زخمی شدند.




دوران خلافت علی بن ابیطالب

در دوران خلافت علی، حسین در رکاب پدرش بود و در جنگ‌های او بطور فعال شرکت داشت.

حسین در جنگ صفین خطبه‌ای برای مردم برای تشویقشان به پیکار خواند و در زمان خلافت علی، بعد از حسن متولی صدقات بود. حسن و حسین، محمد حنفیه، عبدالله بن جعفر در میان هاشمیان از نزدیکترین همراهان علی در دوران خلافتش بودند. حسین جزو کسانی از پیروان علی بود که معاویه علی و آنان را در ملاء عام لعنت می‌کرد. در هنگام کشته شدن علی، حسین بنا به روایتی برای ماموریتی به مدائن رفته بود و با نامه حسن از موضوع اطلاع پیدا کرده و در مراسم خاک سپاری علی حضور یافت.




دوران خلافت حسن بن علی
حسین در ابتدا مخالف پذیرش صلح با معاویه بود، اما تحت فشار حسن، آن را پذیرفت. پس از آن شیعیان کوفه به وی پیشنهاد دادند که حمله‌ای غافلگیر کننده به اردوگاه معاویه در نزدیک کوفه شود، اما نپذیرفت و گفت که تا وقتی معاویه زنده‌است باید به شرایط صلح نامه پایبند باشیم اما پس از مرگ معاویه در این تصمیم تجدید نظر خواهد نمود و به همراه حسن و عبدالله بن جعفر کوفه را به سمت مدینه ترک کرد.




دوران خلافت معاویه بن ابوسفیان

حسین در زمان معاویه اقدامی علیه وی انجام نداد. گرچه حسن را به خاطر انتقال قدرت به معاویه مورد سرزنش قرار داد ولی معاویه سالی یک یا دو میلیون درهم به حسین می‌فرستاد و حسین مکرر به شام سفر می‌کرد و در آنجا نیز هدایای دیگری از معاویه دریافت می‌نمود. گزارش‌ها نشان می‌دهد که شیعیانی مانند حجر بن عدی حتی پیش از کشته شدن حسن بسیار به دیدن او می‌آمدند و از او تقاضا می‌کردند تا علیه معاویه قیام کند. اما بنا بر نوشته البلاذری پاسخ او همیشه این بود که «تا زمانی که معاویه هست کاری نمی‌توان کرد... امر این است که در همیشه در فکر انتقام باشید... اما در مورد آن چیزی نگویید.»

محمد عمادی حائری می‌نویسد در دوران خلافت حسن و پس از صلح با معاویه که ۱۰ سال طول کشید، حسین هم عقیده و هم موضع با برادرش حسن بود و گرچه با تسلیم حکومت به معاویه مخالف بود و حتی پس از صلح، با معاویه بیعت ننمود، ولی به این صلح نامه پایبند بود. محمد باقر روایت می‌کند که حسن و حسین در این دوران در نماز به مروان بن حکم که از سوی معاویه به حکومت مدینه گماشته شده بود اقتدا می‌کردند. سید محمد عمادی حائری در دانشنامه جهان اسلام با استناد به منابع شیعی چون حر عاملی که اقتدا به شخص فاسق را نهی می‌کنند و با توجه به برخوردهای تند حسین با مروان، اعتقاد به نادرست بودن این روایت دارد.

در همین سالها حسین با لیلا دختر ابومره بن عروه بن مسعود ثقفی و میمونه دختر ابوسفیان، خواهر پدری معاویه ازدواج کرد که علی اکبر از لیلا متولد شد. ابومره هم پیمان امویان بود. این ازدواج برای حسین نفع مادی داشت. ابن سعد می‌نویسد که معاویه به حسین ۳۰۰٬۰۰۰ درهم هدیه کرد اما به نظر نمی‌رسد که این دوستی‌ها ادامه پیدا کرده باشد. چون معاویه علی را بدنام می‌کرد و علویان را شکنجه می‌داد. در مدینه، مروان بن حکم تصمیم گرفت هیچ جایی برای آشتی و مصالحه بنی هاشم و بنی امیه، باقی نگذارد. وقتی که حسن خواستگار دختر عثمان، عایشه بود، مروان مداخله کرد و نگذاشت این وصلت شکل بگیرد و عایشه به عقد عبدالله بن زبیر آمد. این بی اعتنایی‌ها به بنی هاشم، حسین را بیش از حسن خشمگین می‌کرد. البته حسین، تلافی این اقدام مروان را در آورد و وقتی که یزید پسر معاویه خواهان ام کلثوم دختر عبدالله بن جعفر بود، مانع از این وصلت شده و ام کلثوم را به عقد قاسم بن محمد بن ابوبکر درآورد. همچنین حسین بر خلاف حسن، وقتی که مروان در اولین امارتش بر مدینه، علی را لعنت می‌کرد، واکنش شدیدی نشان داده و مروان و پدرش حکم را که قبلاً از سوی محمد پیامبر اسلام طرد شده بودند، لعنت نمود.

وقتی که حسن آن طور که گفته می‌شود بر اثر مسمویت در بستر مرگ بود، شک خود به معاویه را در این مسمومیت به حسین ابراز نداشت تا حسین اقدامی تلافی جویانه انجام ندهد. حسن وصیت کرد که در کنار پدربزرگش محمد دفن شود و اگر بر سر این مسئله اختلاف و خونریزی بوجود آید، وی در کنار مادرش فاطمه دفن شود. وقتی مروان بن حکم مانع از دفن حسن در کنار محمد به تلافی اینکه عثمان را نگذاشته بودند در بقیع دفن شود، شد، حسین به اتحادیهٔ قریش به نام حلف الفضول شکایت نموده و خواستار احقاق حقوق بنی هاشم در برابر بنی امیه گردید. اما محمد بن حنفیه و دیگران سرانجام حسین را متقاعد کردند که حسن را در کنار مادرش به خاک بسپارند. در همین زمان شیعیان کوفه شروع به بیعت با حسین کردند و با پسران جعده بن هبیره بن ابی الوهب مخزومی که نوه‌های ام هانی خواهر علی بن ابی طالب بودند در خانه سلیمان بن صرد خزاعی دیدار نموده و به حسین نامه‌ای نوشتند و مرگ حسن را به وی تسلیت گفته، وفاداری خود را به حسین اعلام داشته، از علاقه‌شان به حسین و نفرتشان از معاویه سخن گفته و از اشتیاقشان به پیوستن حسین به آنان خبر دادند. حسین در پاسخ به آنان نوشت که موظف است شرایط صلح حسن را رعایت کند و از آنان خواست که احساساتشان را بروز ندهند و اگر حسین تا زمان بعد از مرگ معاویه زنده ماند، آن وقت دیدگاهش را به شیعیان خواهد گفت.

عمرو پسر عثمان (خلیفه سوم) به مروان در مورد دیدارهای بسیاری از شیعیان با حسین در مدینه هشدار داد و مروان این را به معاویه نوشت. معاویه توسط مروان بن حکم حاکم مدینه از رفت‌وآمدهای شیعیان با حسین مطلع می‌گشت اما واکنشی نشان نمی‌داد. معاویه می‌گفت که هرگاه دسته‌ای در مسجد النبی دیدید که سخن بیهوده‌ای در آن گفته نمی‌شود، بدانید که آن گروه، گروه حسین است. در این زمان معاویه از مروان حاکم مدینه خواسته بود تا با حسین برخوردی نداشته باشد و عملی تحریک آمیز انجام ندهد. عمادی حائری می‌نویسد که حسین نسبت به حسن در مقابل امویان برخورد تندتر و علنی تری داشت. حسین یک بار با مروان به خاطر توهین به فاطمه برخورد سختی کرد و همچنین در برابر دشنام دادن به علی از سوی امویان واکنش شدیدی نشان می‌داد. اما عمادی حائری در عین حال با استناد به مفهوم امامت در شیعه و همچنین از نظر تاریخی معتقد است که این دو برادر به طور کلی دارای موضع گیری یکسانی بوده‌اند و برای اثبات این مدعا به قضیه کفن و دفن حسن و تبعیت حسین از وصیت حسن اشاره می‌کند. یک بار مروان نامه‌ای تهدید آمیز به حسین نوشت و به وی در مورد بروز تفرقه در امت اسلامی هشدار داد که با پاسخ قاطعی از سوی حسین مواجه شد و حسین معاویه را به خاطر اینکه به زیاد بن ابیه به خاطر همبستر شدن مادر زیاد با ابوسفیان لقب برادر را داده بود مورد نکوهش قرار داده و به خاطر اعدام حجر بن عدی به معاویه اعتراض نمود و به تهدیدها اعتنایی نکرد. معاویه به اطرافیان و دوستانش از حسین شکایت کرد اما از تهدید بیشتر خود داری نموده و هدیه فرستادن‌ها به حسین را ادامه داد. در زمان حکومت معاویه دو عمل مهم از او در منابع تاریخی ثبت شده‌است. یکی هنگامی که در مقابل چندی از بزرگان بنی امیه در مورد حق مالکیت خود بر یک سری زمین‌ها ایستاد و دیگر آنکه از تقاضای معاویه برای پذیرش یزید بعنوان ولی عهد معاویه با این دیدگاه که تعیین ولی عهد بدعتی است در اسلام سرباز زد. حسین به همراه دیگر فرزندان صحابه مشهور محمد، این عمل را به خاطر اینکه خلاف صلح نامه حسن و خلاف اصل شورای عمر در تعیین خلیفه بود را رد نمود. بعد از مرگ حسن، حسین صاحب بیشترین احترام در بنی هاشم بود و با وجود اینکه افرادی مانند ابن‌عباس از لحاظ سنی از وی بزرگتر بودند، با وی مشورت می کرده و نظر او را به کار می‌بستند.

در هنگامی که معاویه برای یزید بیعت جمع می‌کرد حسین از معدود کسانی بود که بیعت را رد کرد و معاویه را محکوم کرد. سید محمد عمادی حائری بر این باور است که در این برهه وی هدایای معاویه را قبول نمی‌کرد. معاویه به یزید توصیه کرد که با حسین با نرمش برخورد کند و او را به بیعت مجبور نکند.




دوران خلافت یزید بن معاویه
بیعت نکردن با یزید و حوادث در پی آن
بلافاصله پس از مرگ معاویه (۱۵ رجب ۶۰/ ۲۲ آوریل ۶۸۰) به فرمان یزید، ولید بن عتبه بن ابوسفیان حاکم مدینه، حسین و عبدالله بن زبیر و عبدالله بن عمر را در ساعت غیر معمول به قصر حکومتی فرا خواند تا آنان را مجبور به بیعت با یزید کند. هر دو می‌دانستند که معاویه درگذشته‌است و می‌خواستند بیعت با یزید را رد کنند، اما از جان خود بیم داشتند. عبدالله شبانه به مکه گریخت. حسین به همراه پیروانش به قصر آمد و مرگ معاویه را تسلیت گفت و بیعت با یزید را به بهانه اینکه باید در ملاء عام باشد، دو روز به تعویق انداخت و سرانجام در شب به همراه خاندانش به مکه گریخت اما با این وجود از راه فرعی نرفت و از راه اصلی به مکه رفت. در این سفر، زنان و فرزندان، برادران حسین و پسران حسن، با وی بودند. محمد حنفیه با وی نیامد و به حسین مکرراً تذکر داد که قبل از اینکه از بیعت اهل عراق با خودش مطمئن نشود، به آنجا نرود. دانشنامه ایرانیکا روایت واقدی در مورد گریختن حسین و عبدالله بن زبیر به همراه هم را رد می‌کند. مروان، ولید بن عتبه بن ابوسفیان را به توسل به زور فرا می‌خواند اما ولید مایل نبود که با نوه محمد برخورد جدی کند که این مهم باعث عزلش شد. شرایطی که به خاطر وجود حسین و عبدالله در مکه به وجود آمده بود، یک وضعیت عادی نبود. مردم مکه به حسین گرایش داشتند و عبدالله به خاطر این موضوع به حسین حسادت می‌کرد. حسین در مکه در خانه عباس بن عبدالمطلب به سر می‌برد و چهار ماه آنجا بود.
دعوت مردم کوفه از حسین و فرستادن مسلم بن عقیل

خبر مرگ معاویه با خوشحالی کوفیان که اکثر شیعی بودند مواجه شد. سران شیعیان کوفه در خانه سلیمان بن صرد خزاعی جمع شده و خدا را به خاطر پایان یافتن حکومت معاویه شکر کرده، وی را خلیفه‌ای نا حق و غصب کننده آن بدون شایستگی نامیده و شروع به نوشتن نامه و فرستادن قاصد به حسین کرده و اذعان داشتند که دیگر حکومت بنی امیه را تحمل نکرده و بنی امیه را غارت‌گر اموال فیء و توزیع کننده اموال خدا بین ثروتمندان و کشندهٔ بهترین مسلمانان (اشاره به کشتار حجر بن عدی و پیروانش) و زنده باقی نگهدارندهٔ بدترین مردمان نامیدند. کوفیان بیان داشتند که نماز جمعه این هفته را به اقامت نعمان بن بشیر (والی کوفه که از سوی معاویه گماشته شده بود) بر‌گزار نخواهند کرد و اگر حسین راغب به آمدن باشد، نعمان را از کوفه بیرون خواهند نمود. ساکنین کوفه و سران قبایل آن، به حسین، هفت قاصد با کیسه‌های فراوان از نامه فرستادند که دو تای اولش در ۱۰ رمضان ۶۰/ ۱۳ ژوئن ۶۸۰ به مکه رسید. حسین در پاسخ به آنها نوشت که حس اتحاد آنها را درک کرده و بیان داشت که امام امت باید بر طبق کتاب خدا عمل کرده و اموال را با صداقت تقسیم کرده و خود را وقف خدمت به خداوند نماید. با این وجود، قبل از هر کاری، صلاح را آن دید که پسرعمویش مسلم بن عقیل را به آنجا فرستاده تا شرایط آنجا را بررسی کند. رسول جعفریان با برشمردن سابقه بد کوفیان در زمان علی و حسن، استدلال می‌کند که با این وجود با توجه به اطلاع حسین از نقشه یزید در قتل وی، در آن زمان برای حسین راه بهتری وجود نداشت. چرا که به عنوان مثال احتمال رفتن به یمن نیز به دلیل نفوذ حکومت موفقیت آمیز نبود. وی به این نکته اشاره می‌کند که همه کسانی که معترض خروج حسین بودند، وی را به پذیرش حکومت یزید ولو به طور موقت نصیحت می‌کردند و اینکه حسین ابن علی به هیچ وجه نمی‌خواست موافقتی با یزید و حاکمیت او داشته باشد حتّی اگر این مخالفت به کشته‌شدن او منجر شود.

حسین با یکی از شیعیانش در بصره به همراه دو پسرش دیدار کرد و به سران قبایل پنجگانه مهم در امور مشورتی بصره نامه‌هایی یکسان نوشت. او در نامه نوشت

خداوند محمد را بهترین بندگان خود قرار داد و خانواده و اهل بیتش را وصی و وارث خود نمود، اما قریش این حق را که به اهل بیت منحصراً تعلق داشت را از آن خود دانست. اما اهل بیت به خاطر وحدت امت با این امر موافقت نمود. آنانی که حق خلافت را غصب نمودند، با این حال حق را به پا داشتند و درود خدا بر آنان و اهل بیت محمد باد. قرآن و سنت محمد را به یاد شما امت می‌آورم. دین خدا نابود شده و بدعتها در دین گسترش یافته‌است. اگر از من اطاعت کنید شما را به راه حق رهنمون خواهم شد.

ویلفرد مادلونگ معتقد است که محتویات این نامه بسیار شبیه به دیدگاههای علی در مورد حق پایمال شده خلافتش و در عین حال ستایش جایگاه ابوبکر و عمر است. با این که نامه‌های حسین نزد سران بصره مخفی مانده بود، اما یکی از آنان شک کرد که این نامه از سوی ابن زیاد باشد تا به وسیلهٔ آن میزان وفاداری آنان را به خلافت یزید بسنجد و آن شخص نامه را پیش ابن زیاد آورد. ابن زیاد در پاسخ تمامی قاصدانی که از سوی حسین به بصره آمده بودند را گردن زده و به بصریان در مورد اقدامات شدیدتر هشدار داد.

مردم کوفه به سرعت با مسلم بیعت نموده و حتی مسلم به منبر مسجد کوفه رفت و در آنجا مردم را مدیریت نمود. گفته می‌شود ۱۸۰۰۰ تن برای یاری حسین با مسلم بیعت نمودند. این ناآرامی‌ها به یزید گزارش داده شد و یزید که دیگر اعتمادی به نعمان بن بشیر انصاری حاکم وقت کوفه نداشت، به جایش عبیدالله بن زیاد را که والی بصره بود گماشت. عبیدالله فرمان یافت تا سریعاً به کوفه رفته و آشوب‌ها را بخواباند و با مسلم بن عقیل برخورد شدید کند. وی با لباس مبدل و تغییر قیافه به کوفه وارد شد و اقدامات شدیدی در برخورد با هواداران حسین انجام داد که آنان را وحشت زده کرد. وی همچنین سران قبایل کوفه را با ارعاب مطیع خود کرد. پس از اینکه اقدامات کوفیان در شورش و تصرف قصر کوفه به جایی نرسید، مسلم مخفی شده اما سرانجام مکانش لو رفته و در تاریخ (۹ ذی الحجه ۶۰/ ۱۱ سپتامبر ۶۸۰) پس از آنکه گردنش را زدند، از بام قصر کوفه و در ملاء عام به پایین انداخته شد. هانی بن عروه رهبر قبیله مراد نیز به خاطر اینکه مسلم را پناه داده بود، مصلوب گردید. یزید طی نامه‌ای ابن زیاد را به خاطر برخورد شدیدش مورد تقدیر قرار داد و به وی فرمان داد که مراقب حسین و پیروانش باشد و اگر قصد جنگ داشتند، آنان را بکشد. این در حالی بود که وی، نامه‌ای بسیار خوشبینانه حاکی از موفقیت آمیز بودن تبلیغاتش و هزاران بیعت از سوی مردم کوفه، به سوی حسین فرستاده بود.

ساعت : 10:06 am | نویسنده : admin | مطلب بعدی
نوای علمدار | next page | next page